zondag 12 februari 2017

Sjaals haken

Dank je wel voor jullie lieve reactie's op mijn vorig bericht. Op moeilijke momenten lees ik mijn verhaal en jullie mooie woorden, dat helpt...

Eind november reden mijn man en ik voor mijn verjaardag een dagje richting Nederlandse kust, maar eerst passeerden we in Arnemuiden bij het winkeltje van Jeanet. De winkel was kleiner dan ik me voorstelde, Jeanet was nog hartelijker dan ik dacht.
Een kleine winkel wil niet zeggen dat er niet veel keuze was, keuze in overvloed. En Jeanet, die neemt haar tijd om iedereen te helpen!

In de winkel lag een "gastenboek". Ik zag namen van andere bloggers staan, maar vergat gewoon om er zelf ook iets in te zetten...

Na lang rondkijken en voelen, koos ik voor een streng Aade, in mijn lievelingskleuren.



Deze winter had ik vooral nood aan haakprojecten waarbij ik zo min mogelijk moest nadenken. Een patroon dat je na even oefenen blindelings kan maken.  En die vond ik.
Ann ruimde wat van haar handwerkboeken op en gaf ze mij cadeau. Er waren ook enkele haakboeken bij. In een van deze vond ik een haaksteek die ik kon gebruiken voor een gewone, rechte, lange sjaal.




Deze sjaal was (te) vlug klaar. Ik besloot er nog een te maken.
Tijdens Knit & Knot in november kocht ik een mooie streng merino van Manos del Uruguay. Ik zocht inspiratie bij Claire. Zij maakte al zoveel mooie sjaals!





Met de koude deze dagen heb ik extra veel genot van deze lekkere warme sjaals.



woensdag 1 februari 2017

Vriendschap

Deze maand is het 28 jaar geleden dat mijn vriendin M. en ik elkaar leerden kennen.  We ontmoetten elkaar toen zij haar oudste dochter en ik onze  oudste zoon voor het eerst naar het zomerklasje brachten. Een keer raden wie er de meeste traantjes liet die dag: onze kinderen of wij ;)?

Het klikte onmiddellijk en bijna dagelijks sloegen we een babbeltje aan de schoolpoort.
Toen we elkaar bijna een jaar kenden, overleed mijn moeder plots.  M. stond voor me klaar. 

We spraken soms af zodat onze kinderen samen konden spelen.  Nog wat later trokken onze oudste en M. haar tweede dochter samen naar het eerste kleuterklasje.  Zij werden beste vriendjes en zijn dat vandaag nog steeds.

M. en ik volgden samen bloemschiklessen, gingen turnen en natuurlijk ook wel eens shoppen.  Dan kregen we wel eens de opmerking “leuk, zo samen met je zus gaan winkelen”, waarop we steeds in de lach schoten.

Ik kreeg ons derde kind, M. kreeg hun derde kind, bij ons werd een vierde geboren en steeds konden we bij elkaar terecht voor een klankbord, praktische hulp, raad…

We maakten samen uitstapjes met de kinderen, gingen met de 2 gezinnen op vakantie naar een bungalowpark…  Kortom, een mooie, jarenlange vriendschap.

Onze kinderen werden groter (ouder) en we stonden niet meer aan de schoolpoort.  Zij veranderde van job, ik ging na twintig jaar terug werken en we zagen elkaar wat minder.  Maar we belden elkaar (waarbij we uren aan de lijn hingen), sprongen regelmatig bij elkaar binnen en maakten daguitstapjes met ons twee.

Acht jaar geleden stond de wereld even stil: M. kreeg de diagnose borstkanker.  Er volgden een operatie en een reeks bestralingen.  Ik reed wel eens mee, wachtte tijdens de behandeling in de wachtzaal, waarna we samen een koffietje gingen drinken.

Voor haar vijftigste verjaardag trokken we een dag naar Hasselt, gingen er lekker ontbijten, bezochten het modemuseum en slenterden door de gezellige straatjes.

M. ging terug aan het werk en het gewone leven leek zich te herstellen.  Bij de jaarlijkse controle was er natuurlijk wel enkele dagen de nodige spanning.
Een paar van onze kinderen studeerden af, settelden zich en we kregen een beetje meer tijd om samen af te spreken.

Bijna vier jaar geleden, stond de wereld compleet stil: metastasen…  Wie had dit nu verwacht?!  Binnen de week werd M. geopereerd en begon de chemotherapie.  Ik bewonder M. voor de moed die ze steeds had.
Verschillende therapieën, goede en minder goede periodes volgden elkaar op.  M. kon deeltijds terug aan het werk, wat ze zeer belangrijk vond.

Twee jaar geleden maakten we een daguitstap naar Antwerpen.  Op een maandag.  Niet slim van ons, want op maandag zijn bijna alle musea in Antwerpen gesloten.  Toch werd het een leuke dag.  We bezochten het begijnhof, het Eugène van Mieghemmuseum, we aten een hapje, dronken wat lekkers en we babbelden.  
Hebben jullie dat ook?  Zo ’n vriendin waar je altijd wel wat mee te bespreken hebt ;)?

Vorige zomer was er terug een zware chemokuur noodzakelijk.  In augustus moest M. tot haar grote spijt beslissen om niet terug aan het werk te gaan.  Het zou veel te zwaar zijn.  Ze wilde al haar krachten sparen om deze kuur te doorstaan én om in december haar eerste kleinkind te verwelkomen.

Toen ik haar een bezoekje bracht in het daghospitaal, kwam een van de verpleegkundigen binnen: “Ha, uw zus is op bezoek!?”.  En wij, wij schoten in onze lach.  Iets moest er toch wel aan ons zijn waardoor men dacht dat we zussen zijn ;).

In november kwam M. haar kleindochter ter wereld, een kleine maand te vroeg.  Klein, maar voor de rest alles in orde. 

Rond deze tijd kreeg ze van de dokters te horen dat ze niet meer geholpen kon worden. 
Ik probeerde er niet te veel aan te denken, het kwam nu plots veel dichterbij.  Zo raar om te beginnen denken in periodes van maanden, weken…

Eind november was ik jarig.  Mijn verjaardag viel op een gewone weekdag.  Buiten een dagje naar zee met de echtgenoot, werd er niets speciaal gepland.  Hoe groot was mijn verbazing toen op de avond van mijn verjaardag M. en haar echtgenoot bij mij aan de deur stonden.  Ik vrees dat ik ze een volle minuut buiten in de koude heb laten staan, zo was ik van mijn melk dat ze speciaal voor mij langskwam.  ’t Was een deugddoend bezoek!

De daaropvolgende weken werden moeilijk, maar ook zeer waardevol.  Ik ging regelmatig langs voor korte en minder korte bezoekjes.  We babbelden samen, huilden soms samen, keken samen naar de foto’s en filmpjes van haar kleindochter…

Na de feestdagen ging het plots heel snel.  Dagelijks ging ik langs, soms tweemaal op een dag.  Het deed zo ’n pijn.  Maar ik ben ook dankbaar dat ik deze momenten nog samen met haar heb kunnen beleven.

De tweede zondag van het jaar sliep M. ’s nachts tijdens haar slaap in. 

28 jaar vriendschap om te koesteren, om op terug te kijken met warme gevoelens…

Vorige week ging ik met de bon die ik van haar kreeg katoen kopen.  Ik maakte de lievelingsbloem van M.: een amaryllis.  Die krijgt nu, samen met haar foto, een mooi plaatsje in ons huis.

Ik mis haar…







maandag 2 januari 2017

vrijdag 23 december 2016

Sjaal mét blingbling

Na het zien van de poncho van haar zus, wilde één van de andere dochters graag een sjaal in die mooie kleur.

Enkele bolletjes bijbesteld, zelfde haaknaald, zelfde steek en gewoon een hele hoop rijtjes heen en weer gehaakt. Ook enkele rijtjes blingbling ertussen...



... én blingbling in de franjes.



Een lekker lange warme sjaal. Deze sjaal werd ook al gebruikt vooraleer ik de kans kreeg foto's te nemen. Gisteren begon de schoolvakantie voor de dochter en had ik kans er enkele te maken.

Eentje overdag, zonder flits.



En eentje 's avonds, met flits (maar niet helemaal scherp).




zondag 18 december 2016

Poncho mét bling-bling

De jongste dochter wilde graag een poncho. De kleur had ze zeer snel gekozen, namelijk het goud uit het dekentje van één van de zussen.

Ik haakte hem op dezelfde manier als de poncho die ik voor mijn vriendin maakte: dikke draad, dikke naald en de granietsteek.
Ik voegde er echter nog een heel klein beetje bling-bling aan toe met het mooie garen van byClaire.



Op een weekend was ie al klaar!
De sjaal verhuisde zo snel naar de dochter, dat ik er zelfs geen foto's van had kunnen nemen. Toen ze gisteren op bezoek kwam, volgde er een kleine fotoshoot ;).



zondag 11 december 2016

Kerstmarkt - Verkoop voor goed doel

De kerstmarkt was een groot succes! Dank je wel aan de organisatie en bezoekers!

Toen we vanaf 14.00 u ons kraampje mochten opstellen, waren er al geïnteresseerden aanwezig. Binnen stonden een 10-tal kraampjes, het woonzorgcentrum zorgde voor een lekker dessertenbuffet en heerlijke soep met broodkorstjes, er was live-muziek en buiten stond een jenevertentje.

Zoals verwacht, vond ik het niet makkelijk om alles uit te stallen, maar het lukte uiteindelijk wel.




Omwille van de drukte is het me niet gelukt om ook een kijkje te nemen aan alle andere kraampjes.
Zeppelynn had mooie beschilderde kopjes en koekjesdozen bij, alsook leuke wenskaarten.
Rechts van me stond Oxfam Wereldwinkel met hun mooie geschenkartikelen en lekkere wijnen. Leuk om de vrijwilligsters terug te zien, enkele jaren geleden was ik nog één van hen.
Links van me stond een dame die ik regelmatig tegenkom wanneer ik mijn vader bezoek. Zij haakte mooie knuffels en ook een schitterende kerststal van Christel Krukkert. Ze verkocht haar handwerk t.v.v. het woonzorgcentrum.



Ook de Kerstman was aanwezig. Ik maakte een foto van hem, maar stond zo veraf, dat ik mijn toestelletje niet scherpgesteld kreeg. Op de achtergrond zie je één van de mooie raamschilderingen van onze dorpsgenoot.



De verkoop t.v.v. "vzw De Vriendenkring" van "de 3master" ging vlot. De cactussen vlogen weg, net als de portemonneetjes. Ook sleutelhangers werden er veel verkocht, enkele knuffels, dekentjes, kerstversieringen, ...

Maar natuurlijk bleef er ook nog wat over. Ben je geïnteresseerd in één van onderstaande haakwerkjes, stuur me dan een mailtje. De opbrengst hiervan is ook bestemd voor mijn goed doel.





Alhoewel bijna iedereen fan is van deze slingers en ze zeer origineel werden bevonden, zijn er toch nog verschillende beschikbaar. Had ik er ook maar niet zoveel moeten maken, hè ;).



Ook de slingers met driehoekige vlaggetjes zijn nog verkrijgbaar.




Ik sluit het rekensommetje van mijn schenking aan de 3master nog niet af. Ik moet immers nog enkele bestellingen afwerken; 8 cactussen en 3 mini-kerstboompjes liggen te wachten om in elkaar gezet te worden.
Ik weet dus nog steeds wat te doen ;)!

donderdag 8 december 2016

Kerstversiering

Wat was ik aangenaam verrast toen ik deze kerstversiering zag bij Claire! Blij dat ik nog restjes Sparkle en vele kleurtjes Soft Mix had liggen!

Zondagavond begon ik te haken en op woensdagavond had ik 20 schitterende ballen.



Meestal plaats ik de kerstboom de zondag voor kerstmis, maar nu trok ik toch even de zolder op om eens tussen mijn kerstversieringen te kijken. In de doos met de oude kerstballen van mijn grootmoeder zou wel eens zo 'n uitgeholde kerstbal kunnen liggen...



Hoera, eentje zat er inderdaad tussen. In kleurtjes gelijkend op twee van mijn gehaakte ballen. De grootte scheelt wel een beetje ;).



Ook nog gevonden tussen mijn kerstgerief: een oude opbergdoos voor kerstballen. De breekbare kerstballen even weggelegd, de gehaakte liggen er nu mooi te wezen.



De doos mag morgen mee naar de kerstmarkt. Benieuwd of de bezoekers ook zo vrolijk worden van deze kerstballen.